#GOLVEN
Door de golven gedragen
Donderdag 2 juli was misschien wel de mooiste dag van het vorige schooljaar. Negentig leerlingen reisden met twee grote bussen en onze Kandinskybus naar het Scheveningse strand. Met rolstoelen, noise cancelling koptelefoons, spelletjes, boeken, extra begeleiders en veel te weinig warme kleding. Want wat was het koud op de boulevard! Maar wat werden we warm ontvangen door de medewerkers van de Skiffa Foundation.
Door Elin Meijnen
Water als metafoor
Dankzij een subsidie van Stichting het Gehandicapte kind kon deze dag voor Stichting Liz, de Monnikskap en het Kandinsky College worden georganiseerd. Een gemengde groep leerlingen had tijdens drie co-creatiesessies van alles voorbereid en uitgedacht. Het moest een dag van verbinding worden waarbij kinderen met een aandoening of chronische ziekte volwaardig mee konden doen. Het doel was: ‘Jongeren in hun kracht zetten rond het water. Ze helpen hun mogelijkheden en grenzen te ontdekken, en zich weerbaarder laten voelen door water als metafoor te gebruiken voor de mooie en soms zware issues waarmee ze geconfronteerd worden in het dagelijks leven.’
Het werd vooral heel gezellig. In kleine gemengde groepen werd er gesurft op de best wel heftige golven. Er waren superveel vrijwilligers van Skiffa die hielpen en lesgaven. Ook de leerlingen die aan een rolstoel gebonden zijn lieten zich met een speciaal drijvend vaartuig de zee intrekken, en uiteindelijk lagen ook zij op de surfplank en zwommen op de golven.
Voor iedereen
Verder waren er spelletjes, pancakes, warme hoekjes om rustig een boek te lezen. Het was ontroerend om te zien hoe echt iedereen onderdeel werd van deze dag. Ook als je autisme je zenuwachtig maakte, als je niet wilde zwemmen, als je slechte ogen, armen of benen had, was er iets te doen en mocht je er zijn. En natuurlijk werd er ook gewoon geflirt, geroddeld, gelachen, geposeerd voor foto’s, en af en toe gehuild als het even te veel werd.
Op de terugweg kwamen we in een lange file, vielen we bijna allemaal in slaap. Uiteindelijk arriveerden we zanderig, veilig en tevreden in Nijmegen waar de ouders op ons wachtten.
Ik durf het wel te zeggen: Wat mij betreft was dit de mooiste dag van het afgelopen schooljaar.
