#INBEELD


Zorgcoördinator Dorothé Hazenberg en
leerlingbegeleider Pam Bralts

“We zien leerlingen écht groeien door de hulp die we bieden.”

door Eva Troost (v4a)

Kunnen jullie iets over jezelf vertellen?

Pam: Ik ben Pam, 41 jaar. Ik woon in Bemmel met mijn man en twee kinderen van 2 en 5 jaar. Mijn hobby's zijn hockey, hardlopen en lezen. Ik werk hier op school sinds februari 2017.

Dorothé: Ik ben Dorothé, ik ben getrouwd en heb twee kinderen en een kleinkind. Mijn hobby's zijn ook sportief: hardlopen en fietsen. Al vind ik lezen ook erg leuk.

Hoe ziet jullie team eruit?

Wij zijn met z'n drieën het vaste team: Dorothé is de zorgcoördinator en Henriëtte (Schuddemat,red.) en Pam zijn de leerlingbegeleiders. Verder hebben we ieder jaar een stagiair(e), meestal een derdejaars student Pedagogiek, voor vier dagen in de week. Daarnaast bestaat ons team uit een docente Frans, die ook 10 uur bij ons werkt en momenteel een meisje dat aan het afstuderen is, dat hier ook een paar uur per week werkt. Het is echt een leuk team, we doen veel leuke dingen samen en iedereen kan doen waar-ie goed in is.

Wat doen jullie dagelijks?

Pam: Er is geen dag hetzelfde, is eigenlijk mijn ervaring. Wij ondersteunen alle leerlingen binnen de school en dat is natuurlijk heel divers werk, want iedere leerling heeft zijn eigen zorg- of hulpvraag. Er is veel in- en uitloop en daarnaast heb je natuurlijk je vaste, wekelijkse afspraken. Zo hebben wij bijvoorbeeld elke dinsdag een vergadering met het zorgteam. Omdat wij allemaal verschillende leerlingen ondersteunen, is het heel verschillend wat we elke dag doen.

Dorothé: Ik ben er als zorgcoördinator ook mee bezig wat we in de hele school anders kunnen doen, hoe we goed samen kunnen werken om alle leerlingen te bieden wat ze nodig hebben. Het is nu bijvoorbeeld echt belangrijk dat we de basisondersteuning goed in orde maken. Die is namelijk erg veranderd sinds de opkomst van het passend onderwijs.

Wat vinden jullie het leukst aan jullie werk?

Pam: Ik vind de diversiteit leuk en het contact met de leerlingen zelf. Dat je een leerling écht ziet groeien door de hulp die wij geven.


Dorothé: Ja, dat vind ik ook heel belangrijk. Maar ook resultaten boeken vind ik belangrijk, zoals bijvoorbeeld het introduceren van PBS. En natuurlijk het ondersteunen van de leerlingen.

Wat vinden jullie het minst leuk?

Dorothé: Er komt ook een portie administratie bij kijken, dat is vaak wat minder leuk werk. Daarnaast is het in dit werk soms ook wel moeilijk om dingen los te laten.


Pam: Ja, dat merk ik ook wel. Vooral met de lastige casussen die veel energie kosten, is het soms moeilijk er thuis niet over na te denken. Maar het is wel belangrijk dat je dat niet met elke casus doet. Je moet er niet wakker van gaan liggen. En soms lukken dingen ook niet. Dat is dan niet per se niet leuk, omdat je wel alles hebt gedaan wat je eraan kon doen, maar jammer is het natuurlijk wel.

Waarom wilden jullie bij het zorgteam komen werken?

Dorothé: Er bestond niet altijd al zoiets als een zorgteam. Het is dus niet zo dat ik altijd al bij dit team wilde – simpelweg omdat het nog niet bestond. Ik ben begonnen als docent en daarnaast ben ik de studie ‘Remedial teaching voor het voortgezet onderwijs’ gaan doen, omdat ik geïnteresseerd was in leerproblematieken. En zo ben ik hier terechtgekomen. Toen was er hier op school dus nog geen zorgteam, maar dat is wel hoe het balletje is gaan rollen.


Pam: Ik kom ook uit het onderwijs: wij zijn van oorsprong allebei gymdocenten. Na mijn opleiding tot gymdocent heb ik echter ook nog orthopedagogiek gestudeerd. Ik had dus wel altijd al interesse in problematieken bij leerlingen en hoe die op te lossen. Ik heb hiervoor nog andere banen gehad en toen ik mijn laatste baan verliet, kwam ik deze vacature tegen. Toen dacht ik: ‘Ik ga het gewoon proberen!’ En dat heeft heel goed uitgepakt.


Dorothé: Het is voor ons allebei wel toevallig gelopen, terwijl er nu steeds meer mensen zijn die echt specifiek in een zorgteam willen gaan werken. Het heeft ook steeds meer bekendheid gekregen. Zoals ik eerder ook al zei, het team is gegroeid en we doen steeds meer.

Hebben jullie vroeger zelf contact gehad met het zorgteam?

Dorothé: Dat was er vroeger nog niet. Het is echt iets van de laatste 17 jaar, al is het de laatste tijd echt wel heel erg gegroeid. Dit komt vooral door het passend onderwijs, waardoor er dus veel meer kinderen het regulier onderwijs volgen die iets van ondersteuning of hulp nodig hebben.

Pam: Ik ben wat jonger dan Dorothé, maar toen ik op de middelbare school zat, was er ook nog geen zorgteam. Er was geloof ik wel een persoon waar je naartoe kon. Zelf heb ik daar gelukkig nooit gebruik van hoeven te maken.

Vond je dit een interesant artikel?
Deel het via
: