#CORRESPONDENTBUITENLAND


What Happens On An Exchange…

Over de uitwisseling Nijmegen - Duisburg

door Esmée van Perlo (h4e)

Van 20 tot en met 24 mei had ik een uitwisseling met leerlingen uit Duisburg. Onze klas werd begeleid door meneer Janssen (hoofd TTO) en mevrouw De Rijck (onze mentor en docente Nederlands). Onze klas ging de eerste twee dagen naar Duisburg, daarna kwamen de Duitse leerlingen mee naar ons.

Ontvangst

De ontvangst in Duisburg was anders dan normaal: we kwamen in een klaslokaal te zitten waarna de leerlingen uit Duisburg erbij kwamen en we elkaar vragen moesten stellen aan de hand van een formuliertje dat we van de Duitse docenten uitgedeeld hadden gekregen. Dat was de manier om het ijs te breken, maar het voelde niet heel oprecht, omdat we aan de slag moesten met vragen die we zelf niet gesteld zouden hebben. We moesten de Duitse leerlingen bijvoorbeeld vragen of ze met de fiets naar school kwamen, wat ze hadden gegeten als ontbijt en of ze naar het Songfestival gekeken hadden… Maar al met al was de ontvangst oké. De kop was eraf.

Water

Tot mijn verbazing staat heel Duisburg vol met industrie. Daarom kun je daar ook niet uit de kraan drinken. Het was leuk om te zien dat de leerlingen verbaasd waren dat dat bij ons wel kan, en dat we drinkwaterpalen in de stad hebben staan waaruit je gewoon kunt drinken. Op de school in Duisburg, het Mannesmann Gymnasium, hebben we een presentatie gekregen over watermanagement, verschillende plekken langs de Rijn bekeken en in groepjes gewerkt aan een filmproject genaamd ‘Flood Control at the Rhine in Duisburg’. Alle verplichte uitwisselingsactiviteiten vonden dus alleen in Duisburg plaats, maar gelukkig hadden we uitwisselingsstudenten die ons in de vrije tijd ook stadjes in de buurt lieten zien – en zelfs het openbaar vervoer voor ons betaalden. Die stadjes hadden veel meer dan alleen industrie te bieden, zoals leuke restaurantjes, mooie winkels en brede straten.

Het viel me wel op dat dit project ervoor zorgde
dat ik de informatie beter binnenkreeg:
doordat we hetgeen dat we moesten uitleggen uit konden beelden,
kon ik het allemaal beter onthouden.

Crazy 88

Nadat we twee nachten bij onze host-families hadden geslapen (wat overigens bij mij echt heel tof was), vertrokken we woensdagochtend naar Utrecht. In Utrecht hebben we de ‘Crazy 88 challenge’ gedaan, dat was voor mij het leukste van de hele uitwisseling. We werden verdeeld in teams en kregen een lijst met 88 opdrachten waarvan we er zoveel mogelijk moesten uitvoeren. Van de opdrachten moest een foto of een filmpje worden gemaakt dat we als bewijs naar onze docenten moesten sturen. Het waren over het algemeen grappige opdrachten, waarvan de uitvoering werd beoordeeld op creativiteit en originaliteit.

Zo heb ik een knuffel gegeven aan een wildvreemde vrouw, heb ik een dab gedaan met een man van 65+, ben ik op een boot geklommen terwijl ik luidkeels ‘I’m on a boat’ zong, heb ik iets verkocht op de markt, heb ik de manager van een dure schoenenwinkel ontmoet, ben ik op de foto geweest met een medewerker van de AH en ga zo maar door. Dan denk je toch, die heeft gewonnen?! Ja, dat was ook zo, maar de puntentelling ging verkeerd (gelukkig is mevrouw De Rijck geen wiskundedocent geworden), waardoor de eerste prijs zomaar aan onze neus voorbij ging. Gelukkig werd dit de volgende dag echter ruimschoots gecompenseerd met twee overheerlijke excuustaarten. Dus no hard feelings.

Hug a random stranger

Have an elderly person
do a dab with you

Fietstocht langs de Waal

Veldwerk in de uiterwaarden

BBQ

Ook in Nijmegen hebben we aan een waterproject gewerkt, al focusten we ons hier op de Waal in plaats van de Rijn. Het project startte met de lecture ‘Ruimte voor de Waal’ door meneer Bouman. Gelukkig hadden we in Nederland veel beter weer dan in Duisburg, want daarna moesten we voor ons fieldwork een fietstocht maken langs de Waal. Deze fietstocht was dus ook voor het waterproject, al hebben we niet zo heel veel water gezien.

Met dertig graden Celsius op een bloedheet zadel veertig kilometer fietsen – het was niet echt veertig kilometer, maar zo voelde het wel – vonden we namelijk wel een beetje heftig. Dat is echter goedkomen met een lekker ijsje in de stad en ’s avonds een BBQ op het Kandinsky College zelf. Tijdens de BBQ werd het duidelijk dat we niet echt een gemengde groep waren geworden: onze uitwisselingsstudenten zaten aan één tafel, en wij aan een andere. Gelukkig waren er wel heerlijke satéstokjes, hamburgers en een fruitsalade.

Maquette bouwen

Op vrijdag moesten we één van de tijdens de fietstocht bezochte plekken langs de Waal nabouwen in de vorm van een maquette. Zo kozen mensen voor het namaken van de fietsbrug, de dijk bij Lent of de nevengeul in de verbrede uiterwaarden, maar daar hoef ik niet over in detail te treden, want onze pronkstukken zijn – behalve veelvuldig gefotografeerd – vast ook nog wel ergens in de school in real life te bewonderen.

Op vrijdag was iedereen al snel klaar met het project, omdat we op donderdag al meer dan de helft hadden afgekregen, maar toen moesten de maquettes nog gepresenteerd worden. Het ‘kunstwerk’ van mijn groepje eindigde op de derde plek. Ik was zelf door de lange donderdag erg moe, en had deze hele dag waarschijnlijker leuker gevonden als ik langer had geslapen. Het viel me wel op dat dit project ervoor zorgde dat ik de informatie beter binnenkreeg: doordat we hetgeen dat we moesten uitleggen uit konden beelden, kon ik het allemaal beter onthouden.

Meer Duitsland

Rond 14.00 uur op vrijdag vertrokken de Duitse studenten weer naar huis en was de uitwisseling afgelopen. Het was geen emotioneel afscheid omdat we niet zo’n hechte groep geworden waren, maar dat hoeft ook niet altijd. Al met al was het gezellig en hebben we een leuke week beleefd samen. Ik ben benieuwd geworden naar Duitsland en zou een volgende keer best wat meer van Duitsland willen zien, vooral van een stad die niet erg industrieel is. Bedankt voor de week en de begeleiding!

Vond je dit een interessant artikel? Deel het met je vrienden!