#LEERLINGENRAAD

Terugkijken op 6 Kandinsky-jaren


Deze column is de eerste in een reeks van columns die afwisselend door verschillende leerlingen van de leerlingenraad aan de nieuwsbrief geleverd zullen worden. In deze eerste editie blikken Lucas, Pim en Emma terug op hun zes jaar op het Kandinsky college.

‘Afscheid nemen bestaat niet’

Cliché? Zeker. Maar terugblikkend op zes jaar lang Kandinsky College zijn wij toch de waarheid van deze inkopper gaan inzien.

Van dubstep tot nablijven

Nu we alle drie geslaagd zijn, blikken wij terug op onze ontwikkeling in zes jaar op het Kandinsky.

Van de dubstep van Mischapex tot het klassieke spel van de op-het-Kandinsky-wereldberoemde violist David Rous; op muzikaal gebied is het Kandinsky van alle markten thuis.

Van Gretchen Conrad’s ‘Who stole the cookie from the cookie jar?’ tot Orwell’s ‘But if there was hope, it lay in the proles’; ook op taalkundig gebied maak je een behoorlijke ontwikkeling mee op onze school.

Van het nablijven bij Martine, tot na het zevende uur nog “vrijwillig” op school blijven wegens projecten; in de motivatie ontwikkel je jezelf ook gedurende je loopbaan - hopelijk.

Lucas (links) en Pim (rechts)

Volgende stap

Op onze school leren we stiekem best wel een hoop. Het nut daarvan is in het moment vaak niet duidelijk, maar over zes jaar teruggekeken is de ontwikkeling ineens een stuk duidelijker.


Op de Malderburchtstraat 11 worden we voorlopig niet meer verwacht, maar dat wat we hier geleerd hebben zullen we niet snel kwijtraken. - Helemaal - afscheid nemen, dat bestaat dus niet. Na zes jaar zijn wij wel klaar voor de volgende stap.


Wij wensen iedere leerling die dit leest nog een ontzettend mooie tijd op ‘ons’ Kandinsy College toe.

Geniet ervan, want voor je het weet zit het erop.

Vond je dit een interessant artikel? Deel het met je vrienden!