#KIPPENVEL


INC Award Onderwijs 2025

Met toch wel wat gezonde spanning in de buik reden we op een maandagmiddag met de Kandinsky-bus naar het AFAS-theater in Leusden voor de uitreiking van de INC Awards, dé prijs voor organisaties die uitblinken in inclusie. Met mij in de bus: Atie le Sage, Aïscha El Misri en drie leerlingen die hun profielwerkstuk maken over onze samenwerking met Stichting Liz: Mursal Peykar, Tesnim Sad Aldeen en Cecilia Zhao.

Door Joris Bovy

Gezonde spanning

Met toch wel wat gezonde spanning in de buik reden we op een maandagmiddag met de Kandinsky-bus naar het AFAS-theater in Leusden voor de uitreiking van de INC Awards, dé prijs voor organisaties die uitblinken in inclusie. Met mij in de bus: Atie le Sage, Aïscha El Misri en drie leerlingen die hun profielwerkstuk maken over onze samenwerking met Stichting Liz: Mursal Peykar, Tesnim Sad Aldeen en Cecilia Zhao. Het galadiner voorafgaand aan de uitreiking was al een evenement op zich. De genomineerde organisaties hadden hun deelnemers, veelal met het syndroom van down, meegenomen en dit zorgde voor een gezellige chaos. De sfeer was uitgelaten, liefde alom. Een paar juryleden schoven bij ons aan. Had dat wat te betekenen? Ik vond het nog spannender worden.

Middenin het enorme theaterrestaurant stond een vleugel op een podium. Cecilia vertelde dat ze er eigenlijk wel op wilde spelen. Ik vertelde haar: als er één moment is dat alles kan, dan is het wel nu. En jawel hoor, twee minuten later zat ze te spelen. Een aantal aanwezige gasten ging haar spontaan dirigeren, geweldig! 

Na het diner was het tijd om naar de grote zaal te gaan voor de uitreiking. Na een prachtige dansshow van Redouan Ait Chitt, die we natuurlijk nog kennen van de opening van de Monnikskap, kondigde Humberto Tan de uitreiking van de categorie Onderwijs aan. We keken naar de filmpjes van de genomineerde onderwijsinstellingen. In ons filmpje stalen vooral Liz-leerling Nilla en Alex Geurts de show. De zaal-opname is van de vader van Nilla.

Kippenvelmomentjes

En wie verscheen er op het podium om als co-host met Humberto Tan om de winnaar bekend te maken: Liz, naamgever van de stichting en nichtje van oprichter Ester de Bruijn-Tobé. En ja hoor! Gewonnen! 850 uitzinnige gasten klapten en joelden. Ik had de eer om samen met de collega's van Liz de prijs in ontvangst te mogen nemen. Onze samenwerking werd een schoolvoorbeeld genoemd van het denken in mogelijkheden. En wat de doorslag gegeven had: de samenwerking werkt twee kanten op. Het is positief voor de kinderen in de Liz-klas, maar ook voor de andere kinderen; zij groeien op met de vanzelfsprekendheid dat iedereen erbij hoort. Ik kreeg er kippenvel van. Voor ons zo vanzelfsprekend en tegelijkertijd zo uitzonderlijk. Na afloop sprak ik Redouan nog even. Hij vertelde dat hij op congressen over inclusie altijd onze school noemt als voorbeeld van hoe het ook kan. Ik had voor de derde keer kippenvel.  Ik wil iedereen op school hartelijk bedanken voor alle dagelijkse inzet voor ons inclusieve onderwijs en de bijdrage aan deze award! Het zijn alle kleine dingen die het grote verschil maken. En ook de terugweg was een cadeautje. Billie Eilish op 10 en drie meiden die op de achterbank uitgelaten Happier Than Ever meezongen.

Vond je dit een interessant artikel? Deel het met je vrienden!