#TOPPRESTATIE


Van vluchten
voor je leven
naar knokken
voor jezelf

door Grace Leavitt, v4

Stel je eens voor dat je wordt weggejaagd uit je thuisland, door oorlog en chaos. Je kennis van de wereld zoals je die nu kent is niet meer relevant, je wordt in een onbekende, nieuwe wereld gegooid. Alles is nieuw, alles is anders. Je zult je moeten vasthouden aan de hoop dat jij en je familie heelhuids ergens terechtkomen en je angsten moeten verdragen. Dat overkwam Nour, 18 jaar oud, en Diaa, 17 jaar oud. Zij komen oorspronkelijk uit Syrië en zijn nu respectievelijk 5 en 3 jaar in Nederland en vertellen hun persoonlijke verhalen. Ze hebben niet alleen hun leven opnieuw opgebouwd, maar ook hun schoolcarrière. Beiden zijn op een lager niveau begonnen en hebben, door middel van hard werken, zichzelf naar boven geduwd.

Nour >>

“Ik had in Syrië geen tijd voor de middelbare school. De oorlog consumeerde mijn gehele dagelijkse leven.”
- Nour

“Hoe was die overgang- van Syrië naar Nederland?”

Nour glimlacht. “Enorm groot. Ik kwam hier destijds niet voor mijn lol; ik was aan het vluchten. Ik belandde in Nederland zonder iets van het land of de cultuur af te weten en er moesten opeens gelijk dingen georganiseerd worden. Er zijn veel verschillen tussen Syrië en Nederland. Vooral de taal is een gigantische barrière, die in het begin heel moeilijk te doorbreken is.”


Ook Diaa knikt. “Ik worstelde erg met school,” vertelt hij. “Ik werd destijds naar een speciale school gestuurd om Nederlands te leren en heb daar ongeveer anderhalf jaar op gezeten. Vervolgens kwam ik bij het Kandinsky terecht. Ik begon in het derde mavo jaar. Hoewel ik een goede basis van de Nederlandse taal had neergezet, waren de termen bij biologie en wiskunde nog steeds onbekend bij mij. Ik denk dat als ik Nederlands beter onder de knie had gehad, ik absoluut op een hoger niveau had kunnen starten. Dat heb ik nu moeten doen door ontzettend hard te werken. Ik ben mijn docenten erg dankbaar. Ze hebben in mij geloofd en mij naar het havo laten gaan.”


“Ik had in Syrië geen tijd voor de middelbare school. De oorlog consumeerde mijn gehele dagelijkse leven,” zegt Nour. “Ook ik ben als eerst naar een talenschool gegaan en heb daar uitermate mijn best gedaan om mijn Nederlands tot een redelijk niveau te brengen. Ik kreeg vervolgens van die school het advies om op de middelbare school een start te maken aan de havo. Dit heb ik uiteraard gedaan en heb vorig jaar met succes mijn havodiploma gehaald. Op dit moment zit ik in het vijfde jaar van het vwo en heb ik nog een hele toekomst voor me.”

Diaa

“Als ik iets zou willen meegeven aan de mensen die nu hier dit land binnenkomen, zou dat zijn dat ze niet moeten opgeven. Hoe lastig dat soms ook is.”

- Diaa

“Wat was voor jou de motivatie om zo hard te werken?”

“Ik denk dat mijn motivatie gewoon mezelf was,” zegt Diaa met een gniffel. “Ik deed het omdat ik graag wilde laten zien wat ik kon. Er werd mij verteld dat er maar een kleine kans was dat ik gemakkelijk door de middelbareschooltijd heen zou komen, maar ik besloot om voor mezelf te strijden.”


“Ik had vroeger een droom om medicijnen te studeren,” zegt Nour enthousiast. “Toen ik hier kwam vertelde mensen mij dat zo’n studie te moeilijk voor mij zou zijn wegens mijn gebrekkige Nederlands. Ik heb het idee van falen uit mijn hoofd gezet en heb simpelweg keihard gewerkt om mijn uiteindelijke doel te bereiken. Als je iets wilt zul je daar hard voor moeten werken, ook als alle andere omstandigheden tegen je werken. Je moet niet naar de negatieve aspecten kijken en gewoon eerlijk zijn met jezelf. Als je iets wilt bereiken, hoe groot of klein dat iets nou ook is, zul je je best moeten doen en bereid moeten zijn om bepaalde dingen daarvoor op te offeren. Ik zou hier nu niet zo zijn als ik niet mijn best had gedaan.”


“Mijn vader is er altijd voor mij,” gaat Nour verder. “Hij is een constante aanwezigheid in mijn leven, hij helpt mij door de moeilijke dingen heen helpt en blijft mij eraan herinneren wat mijn doelen zijn. Hij gelooft in mij. Hij vertelde mij dat hij vertrouwen in mij had en wist dat ik het in mij had. Hij was en is nog steeds gedeeltelijk mijn motivatie. Ik ben hem daarvoor eeuwig dankbaar.”

“Wat zou je de tieners adviseren die nu Nederland binnenkomen?”

“Je moet hard voor jezelf werken,” antwoordt Diaa gelijk. “Misschien ben je wel heel lang bezig om je doel te bereiken, maar uiteindelijk zal het het allemaal waard zijn. Ik ben trots op mezelf en wat ik heb gedaan, dus ik hoop dat andere tieners en kinderen ook de moed niet opgeven en trots op hun zelf kunnen zijn wanneer ze hard hebben gewerkt. Als ik iets zou willen meegeven aan de mensen die nu hier dit land binnenkomen, zou dat zijn dat ze niet moeten opgeven. Hoe lastig dat soms ook is.”

Vond je dit een interessant artikel?
Deel het via: