#MENTALEGEZONDHEID
Marathon met een boodschap
“Je hoeft het niet alleen te doen”
Door Atie le Sage


In oktober startte Jamie Logtens, vwo 6, met hardlopen. Op vrijdag 20 december liep hij de marathon van Leeuwarden om aandacht te vragen voor zelfmoordpreventie. Hij was de enige onder de 18 en finishte van de 430 deelnemers als 30e, een knappe prestatie. Ik sprak hem over zijn motivatie, zijn eigen ervaringen en wat hij andere leerlingen wil meegeven.
Je liep de marathon om aandacht te vragen voor mentale gezondheid. Waarom vond je dat belangrijk?
Ik heb zelf een tijd niet lekker in mijn vel gezeten. Ook in mijn omgeving ken ik veel mensen die hiermee worstelen. Volgens cijfers van de Rijksoverheid en de GGD heeft ongeveer 30% van de jongeren in Nederland psychische klachten. Als je kijkt naar hoe groot het probleem is, dan krijgt het nog te weinig aandacht. Dat voelt voor mij niet in verhouding. Dus wilde ik hier iets mee doen.
Hoe merkte je dat je niet lekker in je vel zat?
Ik heb in mijn jeugd dingen meegemaakt die je op die leeftijd liever niet meemaakt. Ik ben van mezelf een positief persoon, maar toch bleef het me achtervolgen. En hoe ouder ik werd, merkte ik dat het er nog steeds zat. Het voelde als een opstapeling van problemen, alsof een emmer langzaam volliep.
Als kind kreeg ik ook lichamelijke klachten. Ik ben hoogbegaafd en had soms het gevoel dat mensen mij niet begrepen. Dat zorgde voor frustratie en spanning en dat uitte zich in buikklachten. Toen ik een jaar of acht was, ben ik naar een psycholoog gegaan en verdwenen die klachten. Er werd toen gezegd dat het later terug zou kunnen komen. En inderdaad: rond mijn zestiende merkte ik dat de klachten weer terugkwamen.
Waren er mensen bij wie je terecht kon?
Op school heb ik veel gehad aan een vertrouwenspersoon. Dat was fijn, omdat je daar open kan praten. Ook heb ik een onderzoek laten doen bij een praktijk in Nijmegen die zich richt op leer- en ontwikkelingsproblemen. Toen bleek dat ik in aanmerking kwam voor een faciliteitenpas, dan krijg je bijvoorbeeld extra tijd bij toetsen. Maar ze hebben me ook geholpen om beter te begrijpen waar mijn klachten vandaan kwamen, hoe ik ermee kon omgaan en zelf aan kon werken. Dat was heel waardevol. Het was in eerste instantie vooral bedoeld als onderzoek voor op school, maar zij hebben mij onbewust ook goed verder geholpen.
Hoe was het om de marathon te lopen?
Ik heb op hoog niveau gevolleybald, dus ik ben gewend om veel van mezelf te vragen. Voor de marathon trainde ik ongeveer acht uur per week. Je bent er eigenlijk continu mee bezig, ook in je hoofd. Na afloop was ik vooral blij dat het klaar was. Ik leefde er best strikt voor. Daarna heb ik gewoon genoten - even rust en een kapsalon eten waar ik zin in had. Het voelde echt als een last die van mijn schouders viel.
Wat helpt jou?
Voor mij helpt het om bezig te zijn met dingen die ik leuk vind. Ik lees veel en sport graag. Op dit moment train ik voor een triathlon. Tegelijk weet ik dat ik perfectionistisch ben. Ik sport niet alleen om te ontspannen, maar ook om te presteren. Na het sporten, voel ik me moe, maar ook voldaan. Dat geeft een positief gevoel.
Praat erover op school
Voor mijn profielwerkstuk onderzocht ik de mentale gezondheid op school met als titel: ‘Beyond the Silence: To what extent are pupils at Kandinsky College aware of the possible consequences of neglecting their mental health?’
Uit het onderzoek bleek dat 60% van de leerlingen weleens mentale klachten ervaart. En 85% geeft aan dat er op school weinig aandacht voor is. Dat vind ik veel. Niet iedereen praat hier thuis over. Juist daarom is het belangrijk dat school een plek is waar je erover kunt leren en praten.
Wat hoop je dat leerlingen meenemen uit jouw verhaal?
Als je je niet goed voelt, ga naar iemand toe: vrienden, ouders, iemand op school. Blijf er niet mee rondlopen. Want mensen die om je geven, willen je helpen en kijken niet raar op.
Wat mij ook geholpen heeft, is zelfreflectie. Waar heb ik last van? Waar komt het vandaan? Dan ga je jezelf beter begrijpen.
Ook praten met je huisarts is belangrijk of een vertrouwenspersoon op school. Het helpt als school weet waarom je er soms niet bent. Mentale klachten zijn net zo serieus als fysieke klachten. Als ik stress heb, schiet het direct in mijn lichaam en kan ik niets meer. Dat is gewoon hoe mijn lichaam werkt.
Je hoeft het niet alleen te doen.
In het begin wuifde ik vragen van mijn ouders vaak weg. Nu weet ik hoe belangrijk het is om wel te praten en te luisteren. Anderen zien soms dingen die je zelf niet doorhebt. Mijn ouders helpen me bijvoorbeeld om rust te nemen als ik teveel doe. Je hoeft het niet alleen te doen. Dat is misschien wel het belangrijkste wat ik heb geleerd.
Gatekeepers-training
“De vraag naar psychische hulp onder jongeren is groter dan ooit”, kopte EenVandaag Jongerenpanel en het CBS. Dat zie je niet meteen aan de buitenkant. Het zit van binnen. Toch zijn er signalen en gevolgen die wel zichtbaar zijn en waar je als docent op kunt letten. Maaike Bout, ondersteuningsteam en trainer van de gatekeeperstraining, vertelt over de recente aanpak op school.
“Jamie gaf al aan dat het belangrijk is als school een plek kan zijn waar leerlingen over sombere gedachten en suïcidale gevoelens kunnen praten. Ook cijfers van CBS laten zien dat urgentie tot preventie noodzakelijk is.
In januari hebben alle vierdejaarsmentoren en beide leerlingcoördinatoren de gatekeeperstraining gevolgd, onderdeel van de Storm-aanpak (Strong Teens and Resilient Minds). Dit is een aanpak waarin onderwijs en zorg samenwerken. Door vroege signalen van depressie en suïcidaliteit bij jongeren te herkennen, kunnen suïcides voorkomen worden doordat jongeren eerder gezien en gehoord worden en eerder terecht komen op een voor hen passende plek.
Het is de bedoeling dat we allemaal gatekeepers worden om te monitoren hoe het met de mentale gezondheid gaat. Volgend schooljaar trainen we de eerste- en tweedejaarsmentoren. In die jaarlagen vullen leerlingen altijd al vragenlijsten van de GGD in over totale gezondheid. Aan de vragenlijsten zijn specifieke vragen over depressieve gevoelens en suïcidale gedachten toegevoegd. Voor mentoren kunnen lage scores op mentale gezondheid en/of gedragsveranderingen een signaal zijn om met de leerling in gesprek te gaan.
De training bestaat uit theorie, het herkennen van signalen en symptomen én geeft tips voor gespreksvoering. Mentoren hebben geoefend met voorbeeldvragen om te voelen en ervaren welke woorden bij hen passen. Tijdens een gesprek is het belangrijk om door te vragen en tot de kern te komen, want jongeren hebben schaamte rondom dit thema en gaan hier niet uit zichzelf over vertellen.
Een van de vragen van de mentoren tijdens de training was: als ik ga doorvragen, breng ik een leerling dan op ideeën? Dat is absoluut niet het geval. Als leerlingen al depressieve of suïcidale gedachten hebben, dan komt dat natuurlijk altijd ergens door. Er is iets in hun leven waar ze heel erg ongelukkig over zijn, als je daarnaar vraagt maak je het daarmee zeker niet erger. Omgaan met emoties in de puberteit is een heel ingewikkeld proces en volop in ontwikkeling. Het is de ervaring van de GGD en van de psychologen van Karakter (kinder- en jeugdpsychiatrie) met wie we de training geven, dat ernaar vragen bij jongeren opluchting teweegbrengt. Ze kunnen dan vertellen waar ze mee zitten. Belangrijk is om vooral zonder oordeel te luisteren naar wat een leerling te vertellen heeft. Daarop door te vragen en vervolgens met de leerling te kijken naar wat hij/zij nodig heeft.
Ook onderdeel van de Storm-aanpak, is de 'Op Volle Kracht'-training voor leerlingen. Daarmee starten we volgend schooljaar. In deze training, gebaseerd op cognitieve gedragstherapie, leren leerlingen die kampen met negatieve gedachten of gevoelens hiermee om te gaan.
Harde cijfers van CBS laten zien dat preventie echt nodig is. Met deze aanpak zijn we in staat beter de gesprekken met leerlingen te gaan voeren. Direct na de training gaven deelnemers aan de training heel waardevol te vinden. Een mentor heeft aangegeven zelf nu een gesprek te hebben gevoerd, terwijl ze het voorheen heel spannend zou hebben gevonden.”
Heb je hulp nodig of maak je je zorgen om iemand? Blijf er niet mee rond lopen: bel gratis 113 of start een chat via www.113.nl/chat